Większość ludzi, którzy mają dosyć tradycyjnego podejścia do prezentacji i zbrzydł im już PowerPoint i Keynote prędzej, czy później trafiają na Prezi. Pełni początkowego zachwytu i błyskomiotności narzędzia dają się porwać przestrzennej organizacji treści, ogromnej dynamice i stosunkowo łatwemu użytkowaniu.

Sam też nie raz przygotowywałem w tym narzędziu ciekawe „deki”, ale pomimo wspomnianych zalet, ma też kilka wad. jedną z nich jest fakt, że fonty, kroje pisma, czy jak się popularnie mówi czcionki zaszyte są w systemie i mamy ich do wyboru bardzo niewiele. Ale ile to jest niewiele i w co się nie pchać? Wyjaśniam poniżej.

Jak Prezi obchodzi się z fontami?

Otóż każdy jeden zestaw liter zebrany jest w pliku SWF, czyli skompilowanym flashu, a następnie przy użyciu CSS-a (kaskadowych arkuszy stylów) jest zaciągany i prezentowany.

Jeśli więc w programie wybraliśmy, że będziemy korzystać z kroju Raleway Thin, to w arkuszu stylu ukaże się kod:

@font-face
{
src: url('RalewayThin.swf');
fontFamily: head;
}

a następnie odwołania w postaci:

text.title
{
color: #219de3;
fontFamily: head;
}

określają one więc rodzaj czcionki i jej kolor.

W czym tkwi problem?

Okazuje się, że niestety Prezi nie korzysta z fontów systemowych. Takie ma ograniczenie technologiczne z racji tego, że oparte jest w znacznej części na Flashu. Korzysta jedynie z tych zaszytych w programie, a to sprawia, że jeśli firmowo polskich znaków nie było, to teraz też ich nie będzie, ani nie zostaną one niczym zastąpione. Po prostu się nie wyświetlą.

Rozwiązania

W zasadzie są dwa, no może trzy, ale sprowadzone do dwóch.

Pierwsze – trudniejsze i bardziej pracochłonne

Polega na tym, że każdy tekst zamieniamy na krzywe, eksportujemy przy użyciu np. Adobe Illustratora albo Adobe Flasha do formatu .swf i importujemy do Prezi jako element graficzny. Plusem jest oczywiście pełna dowolność kroju, minusem duży plik projektowy.

Teoretycznie rozwiązaniem, którego nie polecam, więc skrzętnie ukrywam w kalkulacjach jest też zapisanie tekstu w postaci grafiki rastrowej (np. .png czy .jpg) metoda jest prosta i można to zrobić nawet z PowerPointa, ale niestety tekst straci na jakości w momencie przybliżania. Warto zapamiętać prostą zasadę: Mówię Prezi – myślę wektory!

Drugie rozwiązanie (właściwe)

To po prostu wykorzystanie tych fontów, na które Prezi pozwala, czyli pójście na kompromis. Zaletą jest łatwe tworzenie treści i niska waga końcowego pliku. Wadą ustępstwo na rzecz naszego ulubionego, albo na nieszczęście brandingowego, kroju pisma.